الفصل 30 اسيرة ظنونة الاخيرة

كان منه الا ان 
مانتى اللى بتسالى اسئلة غريبة ياقلب عاصم هو فى عندى اغلى واحلى والذ من فجرى واللى عندى بالدنيا كلها
سكنت فجر تحت جسده تهمس له هى الاخرى
بحب ترد كلماته لها
ولا فى عند فجرك اغلى ولا احلى والا الذ منك يا فارس وحلم عمرها
هو الحصار هتفك عنى امتى انا خلاص شوقى ليكى هيخلص عليا 
ضحكت فجر بدلال قائلة
مش كتير خلاص كلها بكرة بالكتير وهنروح لدكتورة
تنهد عاصم باحباط 
ادينى هصبر وبس عارفة لو قالت حاجة تانى مش على هوايا والله محد هيرحمها من ايدى
رفعت فجر يدها تتلمس وجهه بحنان ورقة تهمس له بحب
لا سيب المرة دى عليا دانا اللى هخلص عليها لو قالت حاجة تبعدنى عنك تانى
زفر عاصم يغمض عينيه هامسا بصوت اجش
مش بقولك هتموتينى فى مرة بكلامك اللى 
اخذت فجر دون ادراك منها تشدد من احتضانه له بحماية تدعو الله حتى يحفظه لها الى ابد الدهر لا ترى فيه مكروها ابدا من اعاد لها الحياة وجعل لكل لحظة تعيشها معه بالعمر كله يحيطها بحبه وحنانه وحمايته