الغريبة بقلم الكاتبة مروة (من 1 ل 29)

اكتر من انه بيجيب الكاميرا بتاعته و يقعد يصورنى بعمل ايه فى الارض و خلاص و انا عشان مزعلهوش وافقت.
حازم بعصبيه و ليه يصورك بقى ان شاء الله
نهله معرفش. انت اتعصبت ليه اكيد بيتسلى و خلاص.
حازم لأنى بخاف من هبل فارس. يا ترى فى ايه فى دماغه.
نهله معتقدش ان فى حاجه.. و بعدين انا هطلع بقى لفارس طالما انك اتعصبت و هتبتدى خناق.
حازم مبتسما مفيش خناق و لا حاجه بس انا خاېف يضايقك.
نهله لا فارس استحاله هيعمل حاجه تضايقنى.
حازم ماشى يا ستى دافعى عنه يا ريت انا الاقى حد يدافع عنى كدا.
نهله انت بتغير من فارس و لا ايه
حازم لا بغير على اللى بتدافع عن فارس.
نهله بخجل طيب انا هطلع اصحيه.
حازم لا انا هكلمه فى الموبايل يصحى و ينزلنا و تعالى احنا نطلع نقعد فى الجنينه شويه مش انتى كنتى عاوزه تفضلى بره.
نهله مبتسمه خلاص كلمه و نطلع الجنينه.
كلمه حازم و خرجا ليتمشى فى الحديقه حتى نزلا لهما فارس.
فارس صباح الخير يا عصافير الحب.
حازم صباح الخير يا ظريف.
فارس ايه يا حزوم شايفك منورنا يعنى.
حازم
ايه هو سيادتك عندك مانع
فارس اه طبعا احنا ورانا شغل.
نظر حازم لنهله.
نهله معلش يا حازم احنا فعلا ورانا شغل و اكيد انت كمان وراك حاجات تعملها.
حازم ماشى.. بس خليكى فاكراها.
ضحكا فارس و نهله و غادرهما حازم.
دخل الفيلا ليجد والدة نهله قد استيقظت و تناولت فطورها و جالسه تشرب الشاى.
حازم صباح الخير يا طنط.
ام نهله صباح الخير يا حبيبى.
حازم لو عندك وقت كنت عاوز اكلمك شويه.
ام نهله اكيد يا حبيبى يعنى انا ورايا ايه.
حازم طيب ممكن حضرتك تدخلى معايا المكتب عشان نتكلم براحتنا.
ام نهله ماشى يا ابنى.
دخلا المكتب.
ام نهله مالك يا حازم قلقتنى
حازم لا لا متقلقيش مفيش حاجه.
ام نهله طيب فهمنى فى ايه
حازم بصراحه عاوز اتكلم مع حضرتك فى موضوع مهم يخصنى انا و نهله.
ام نهله خير.
حازم انا بحب نهله و هى كمان و انا محبتش ان يبقى بينى و بينها حاجه انتى مش عارفاها. ربنا عالم انى بحافظ عليها و انى متكلمتش فى اى حاجه خالص غير امبارح و مجرد متأكدت من مشاعرها بعرفك.
ام نهله انا محترمه صراحتك و وضوحك معايا بس دلوقتى بقى فى مشكله فى وجودكم مع بعض فى نفس البيت.
حازم ليه بس. انتى مش واثقه فينا
ام نهله الموضوع مش موضوع ثقه بس اى اتنين بينهم مشاعر وجودهم فى مكان واحد مع بعض خطړ.
حازم خليكى معانا هنا.
ام نهله مينفعش انا مش متعوده غير على بيتى.
حازم و دا كمان بيتك.
ام نهله لا يا حازم انا و انت عارفين كويس ان البيت دا بالذات عمره ما كان بيتى و عمرى ما هقدر اعتبره بيتى. انا لولا ان بنتى فيه مكنتش قدرت ادخله تانى ابدا.
حازم انا فاهمك. بس اعمل ايه دلوقتى. انا كنت صريح معاكى عشان تبقى على علم بكل حاجه.
ام نهله انا فاهمه.. بس فى الحاله دى مضطره اخد نهله معايا و انا راجعه.
حازم لا ربنا يخليكى. انا ما صدقت لاقيتها و بعدين هى مرتبطه بشغل هنا.. طيب انا مستعد انى اخطبها لو انتى موافقه و نلبس دبل و ساعتها مش هيكون فى مشكله.
ام نهله لا الخطوبه متنفعش.
حازم طيب اعمل ايه انا مستعد اتجوزها دلوقتى بس هى استحاله هتوافق بالسرعه دى.
ام نهله طبعا دى بنتى و انا عارفاها.
حازم طيب اعمل ايه. اللى انت تقوليه انا موافق عليه.
ام نهله نخلينا فى حل وسط. تكتبوا كتابكم بحيث ان نهله تقدر تفضل هنا و فى نفس الوقت تتعود عليك اكتر و تحس انها بتمر بفترة خطوبه من غير قيود و مسئوليات الجواز.
حازم يا ريت.. انا بالنسبه لى موافق بس خاېف هى متوافقش.
ام نهله نحاول معاها.. انا ممكن اكلمها.
حازم لا معلش خلينى انا اكلمها الاول عشان متقولش انى طنشتها و مهتمتش برأيها و كلمتك على طول لأنها حساسه اوى من النقطه دى.
ام نهله عندك حق.. خلاص اتكلم انت معاها.
حازم لو وافقت على اخر الاسبوع دا نكتب الكتاب.
ام نهله ان شاء الله.
انهت نهله عملها بالحديقه و صعدت لغرفتها كى تبدل ثيابها و تنزل لحازم لتحدث احمد و تعتذر عن طلبه.
استيقظت كلا من نغم و ندى و نزلا لتناول الفطور ثم جلسا مع ام نهله ليتحدثا معها و يتسلوا جميعا فى اخر يوم من ايام عطلة نهاية الاسبوع.
الفصل الرابع و العشرون
انهت نهله حمامها و ارتدت بنطلون جينز غامق و قميص ازرق فاتح و رفعت شعرها ذيل حصان و تركت خصلات بسيطه على جبهتها ثم وضعت القليل من الميك اب. كانت رقيقه و جميله و تبدو كفتاة صغيره رغم انوثتها الواضحه. ذهبت للمكتب لترى حازم.
عندما دخلت استقبلها حازم بإبتسامه ترحيب.
حازم تعالى يا قمر.
دخلت نهله مبتسمه.
حازم عاوز اقولك حاجه بس افهمى كلامى صح و متزعليش انا بجد بحمد ربنا انك مكنتيش بتهتمى بلبسك قبل كدا و كنتى لابسه النظاره الكبيره دى على طول.
نهله بإستغراب ليه
حازم حاسس ان ربنا كان مخبيكى عن عيون الناس كلها عشان محدش ياخدك منى.
نهله مكنتش وحشه للدرجه دى يعنى انا بس مكنتش بهتم بنفسى.
حازم كنتى قمر بس مستخبى و الناس مش شايفاه.
نهله طيب بطل بكش عشان مش لايق عليك. انت المفروض راجل عاقل.
حازم مبتسم عاقل مع اى حد الا حبيبتى.
نهله طيب يالا نعمل المكالمه اللى عاوزنى اعملها قبل ما تتجنن بجد.
حازم يييييييييييييي فكرتينى.
نهله يعنى كنت ناسى يبقى نأجلها.
حازم لا متتلككيش مكنتش ناسى بالعكس كنت مستنيكى لكن لما دخلتى عليا و شوفتك نسيت.
نهله طيب انا هتكلم بس خليك ساكت عشان ميحسش ان فى حد جنبى.
حازم ما يحس و لا يتهبب انتى هامك فأيه.
نهله حازم بطل جنان و متخليش شكلي يبقى وحش.
حازم خلاص هسكت بس افتحى الاسبيكر عشان اسمع كل حاجه بيقولها.
نهله لا طبعا.
حازم لا هتفتحيه.
نهله هتتنرفز على الفاضى.
حازم يعنى انتى عارفه ان هيتقال كلام ينرفزنى.
نهله يييييي خلاص انت حر.
مسكت تليفونها و بدأت تحدثه من الاسبيكر.
نهله صباح الخير يا استاذ احمد.. انا نهله.
احمد صباح الورد و الفل و الياسمين.. انا مش مصدق نفسى انى بتصبح بالصوت الجميل دا.
كان حازم قد فقد أعصابه بعد هذه الجمله و هم بأن يتكلم و لكنها اشارت له بترجى ان يصمت.
نهله استاذ احمد ملهاش لازمه الطريقه دى. انا بكلمك عشان ارد عليك فى العرض اللى عرضته عليا.
احمد يا رب يكون خير و اسمع احلى خبر فى حياتى.
نهله انا اسفه انا مش هقدر اقبل و اتمنى ربنا يرزقك باللى احسن منى.
احمد انا مش عاوز غيرك انتى تنورى حياتى و دنيتى. فكرى تانى انتى مستعجله ليه انا مستعد استناكى.
كان حازم قد فقد
اعصابه.
حازم ما قالتلك خلاص مفيش نصيب انت مبتفهمش!
احمد مين اللى بيتكلم.
حازم انا حازم يا سيدى و خلاص كفايه كدا احنا اسفين معندناش بنات للجواز. سلام عليكم.
و اغلق الخط.
نهله انت ليه كلمته كدا ما انا كنت هقفل معاه. 
حازم لانه بيستهبل